16/07/2020

Τεστ πεδίου για την εκτίμηση της αερόβιας ικανότητας

Posted By: Berg Published: 16/07/2020 Times Read: 38

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι εκτίμησης της αερόβιας ικανότητας των αθλητών. Χωρίζονται στα διαγνωστικά τεστ πεδίου και σε αυτά του εργαστηρίου. Τα δημοφιλέστερα τεστ πεδίου είναι το τεστ Cooper και το παλίνδρομο τρέξιμο (shuttle run). Στο εργαστήριο χρησιμοποιείται ευρέως η εργοσπιρομέτρηση η οποία είναι το πιο αντικειμενικό τεστ εκτίμησης της αερόβιας ικανότητας. Η δυνατότητα μεταφοράς της εργοσπιρομέτρησης στο πεδίο υπάρχει και επιτυγχάνεται με φορητές συσκευές εργοσπιρομέτρησης, η χρήση τους όμως είναι περιορισμένη.

To Cooper τεστ σχεδιάστηκε από τον Kenneth Cooper το 1986 και αρχικά χρησιμοποιούνταν στον αμερικάνικο στρατό. Σε αυτό το τεστ ο εξεταζόμενος καλείται να διανύσει τη μεγαλύτερη δυνατή απόσταση τρέχοντας για 12 λεπτά. Με βάση την απόσταση που διένυσε, μπορεί κανείς να βγάλει συμπεράσματα για τη φυσική του κατάσταση, συγκρίνοντας την απόσταση που έτρεξε με αποτελέσματα που παρατίθενται σε πίνακες. Μπορεί ακόμα κανείς να υπολογίζει την πιθανή VO2 max χρησιμοποιώντας υπολογιστικούς τύπους, οι οποίοι αναλύονται εκτενέστερα παρακάτω. Το Cooper τεστ είναι χρήσιμο όταν πρέπει να εξεταστούν μεγάλες μάζες ανθρώπων σε μικρό χρονικό διάστημα και πλεονεκτεί λόγω της απλότητάς του.

To παλίνδρομο τρέξιμο (shuttle run) οι αθλητές τρέχουν πολλές φορές μία συγκεκριμένη απόσταση από μία γραμμή σε μία δεύτερη. Σκοπός είναι να καταφέρουν να διανύσουν την απόσταση αυτή κάθε φορά πριν ακουστεί ένα σφύριγμα. Κάθε φορά που γίνεται αυτό ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα στα 2 σφυρίγματα μειώνεται με αποτέλεσμα να πρέπει να διανύεται η απόσταση όλο και γρηγορότερα. Η πρώτη περιγραφή έγινε από τον Luc Léger. Το αρχικό πρωτόκολλο όριζε την αρχική ταχύτητα στα 8,5 χλμ./ώρα, ενώ κάθε λεπτό αυτή αυξανόταν κατά 0,5 χλμ/ώρα. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει αρκετά καλή συσχέτιση μεταξύ της VO2 max και της επιτευχθείσας επίδοσης στην εν λόγω δοκιμασία. Η συσχέτιση αυτή είναι καλύτερη σε ενήλικες παρά σε παιδιά.

Στο Yo-Yo τεστ οι αθλητές καλούνται να διανύουν μια συγκεκριμένη απόσταση μεταξύ 3 σημείων, του Χ, Υ και Ζ. Το Υ σημείο βρίσκεται ανάμεσα στο Χ και στο σημείο Ζ και όλα βρίσκονται στην ίδια ευθεία. Η απόσταση ΧΥ είναι 5 μέτρα και η απόσταση ΥΖ 20 μέτρα. Οι αθλητές ξεκινούν από το σημείο Υ τρέχουν στο σημείο Ζ και στη συνέχεια επιστρέφουν πάλι τρέχοντας στο σημείο Υ. Ακολούθως περπατούν από το Υ μέχρι το σημείο Χ και πάλι πίσω στο σημείο Υ. Αυτός ο κύκλος επαναλαμβάνεται σε διαρκώς αυξανόμενη ταχύτητα όσον αφορά το τρέξιμο των 2x 20 μέτρων και σε σταθερό χρόνο 10 δευτερολέπτων όσον αφορά την ενεργητική αποκατάσταση των 2x 5 μέτρων. Το τεστ σταματάει με την εξάντληση των αθλητών. Το Yo-Yo είναι πολύ καλή δοκιμασία ελέγχου της ικανότητας των αθλητών να εκτελούν διαλειμματικές και υψηλής έντασης φορτίσεις και της ικανότητάς τους να πραγματοποιούν ταχεία αποκατάστασ.

πίσω