10/01/2022

Σύνδρομο ταρσιαίου σωλήνα

Posted By: Berg Published: 10/01/2022 Times Read: 86

Το κνημιαίο νεύρο νευρώνει κινητικά τους καμπτήρες της ποδοκνημικής και των δακτύλων και όλους τους μύες του πέλματος. Αισθητικά είναι υπεύθυνο για το οπίσθιο τημήμα της γάμπας για τον αστράγαλο το πέλμα και την καμπτική επιφάνεια των δακτύλων. Πάρεση του κνημιαίου νεύρου προκαλεί μείωση της δυνατότητας κάμψης, υπτιασμου ΄και προσαγωγής της ποδοκνημικής καθώς και μείωση της κινητικότητας των δακτύλων του ποδιού. Έτσι μέσω της δευτερογενούς υπεροχής των περονιαίων και των εκτεινόντων μυών μπορεί να προκύπτει θέση βλαισοποδίας. Η άμεσες πλήξεις και βλάβες είναι σπανιότατες, ενώ πιο συχνά το νεύρο παθαίνει βλάβη μετά από κατάγματα ή ιατρογενώς μετά από χειρουργικές επεμβάσεις στη περιοχή.

Το σύνδρομο ταρσιαίου σωλήνα μία παγιδευτική νευροπάθεια, δηλαδή ένα σύνδρομο συμπίεσης του κνημιαίου νεύρου λόγω συμπίεσής του σε ένα στενό πέρασμα, τον ταρσιαίο σωλήνα. Έτσι προκαλείται χρόνια βλάβη του κνημιαίου νεύρου στο επίπεδου του έσω σφυρού. Η συμπίεση του νεύρου συμβαίνει λόγω αύξησης της πίεσης στον ταρσιαίο σωλήνα ο οποίος είναι διαμέρισμα που  εξωτερικά περιέχει τον καθεκτικό σύνδεσμο και μέσα τους τένοντες των καμπτήρων των δακτύλων. δηλαδή πιο πάνω από την ποδοκνημική άρθρωση και προς τα έσω. Συχνά εμφανίζεται μετά από κατάγματα ή από διαστρέμματα της ποδοκνημικής. Άλλες αιτίες είναι τενοντοελυτρίτιδες στο επίπεδο του έσω σφυρού, φλεβικές στάσεις και άλλα λειτουργικά αίτια.

Τα συμπτώματα είναι πόνος και δυσαισθησίες (π.χ. μουδιάσματα) στην κάτω επιφάνεια του πέλματος, τα οποία επιδεινώνονται στο περπάτημα ή τη νύχτα. Πολλές φορές το νεύρο είναι επώδυνο κατά την ψηλάφηση στο έσω σφυρό. Σε ΄προχωρημένα στάδια μπορεί να παρατηρηθεί μείωση αισθητικότητας στην περιοχή νεύρωσης του πελματιαίου νεύρου, απώλεια της έκκρισης ιδρώτα στην πελματιαία επιφάνεια του ποδιού και παρέσεις/ατροφίες των πελματιάιων μυών, ακόμα και παραμόρφωση των δακτύλων. Μερικές φορές η βλάβη του νεύρου είναι χαμηλότερα και αφορά μόνο το πελματιαίο νεύρο, οπότε τα συμπτώματα αφορούν αποκλειστικά το πέλμα.

Η θεραπεία είναι συνήθως συντηρητική με μερική αποφόρτιση, ρύθμιση της δραστηριότητας, φυσιοθεραπεία, ειδικές ασκήσεις, πάτους και φαρμακευτικές εγχύσεις ή εγχύσεις PRP. Σε επιμονή συστήνεται η χειρουργική αντιμετώπιση, σημαντική όμως είναι εύρεση της αιτιολογίας και η αιτιολογική αντιμετώπιση αν αυτό είναι εφικτό.

πίσω