Βελονισμός

O βελονισμός είναι μια μέθοδος θεραπείας, κατά την οποία τοποθετούνται βελόνες στο σώμα του ασθενούς. Ως ιατρική πράξη είναι εγκεκριμένη από τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας, ενώ έχει θεσπιστεί από αυτόν ένας ευρύς κατάλογος ενδείξεων. Στον παραδοσιακό βελονισμό, που εφαρμόζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Ιαπωνία και στην Κίνα, οι βελόνες τοποθετούνται στο σώμα σύμφωνα τις αρχές της παραδοσιακής κινέζικης ιατρικής, ενώ σήμερα εφαρμόζονται και νεότερες μορφές του βελονισμού όπως ο γαλλικός ωτοβελονισμός, ο ξηρός βελονισμός και ο ηλεκτροβελονισμός. 

Στον παραδοσιακό βελονισμό επιλέγονται και βελονίζονται τοπικά και απομακρυσμένα σημεία βάσει συγκεκριμένης θεωρίας, ενώ στον βελονισμό δυτικού τύπου (ξηρό βελονισμό/ Dry Needling), όπου θεραπεύεται το μυοπεριτοναϊκό σύνδρομο, η τεχνική διαφέρει και τα σημεία είναι τοπικά, αυτά που έχουν εντοπιστεί μέσω της κλινικής εξέτασης (Trigger Points). Ο Ωτοβελονισμός και ο Ηλεκτροβελονισμός συμπληρώνουν το βελονισμό και εφαρμόζονται παράλληλα με αυτόν, όπου αυτό κρίνεται αναγκάιο. 

Τυπικές ενδείξεις του ιατρικού βελονισμού είναι:

  • Οξύς και χρόνιος Μυοσκελετικός Πόνος
  • Μυϊκοί Τραυματισμοί-Τενοντίτιδες
  • Μυοπεριτοναϊκό σύνδρομο πόνου
  • Κεφαλαλγίες
  • Λειτουργικές διαταραχές, όπως δυσμηνόρροια κ.α.

Η συνεδρία του βελονισμού διαρκεί 20 – 30 λεπτά. Ο ασθενής τοποθετείται σε χαλαρωτική στάση, συνήθως ξαπλώνει ή κάθεται. Τα σημεία που θα επιλεγούν σε κάθε θεραπεία πρέπει να είναι όσο το δυνατόν λιγότερα, αρκετά όμως για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Συνήθως είναι 10-20 σημεία. Αναλόγως την ένδειξη οργανώνεται ένα πλάνο με τον αριθμό και τη συχνότητα των συνεδριών.

Επιστημονικά ο βελονισμός ελέγχεται συνεχώς με κλινικές έρευνες, ενώ σε ορισμένες νόσους έχει αποδειχθεί η υπεροχή του βελονισμού έναντι των κλασικών μεθόδων της δυτικής ιατρικής. Ο βελονισμός όταν εφαρμόζεται από γιατρούς είναι απολύτως ασφαλής και μπορεί να συνδυαστεί με τις μεθόδους της συμβατικής ιατρικής, γι' αυτό τον λόγο έχει ευρεία αποδοχή και εντάσσεται στις καλύψεις των σύγχρονων υγειονομικών συστημάτων. Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε εδώ:

Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της μεθόδου είναι ακόμα άγνωστος. Κατά πάσα πιθανότητα ο μηχανικός ερεθισμός ορισμένων σημείων μέσω των βελονών, έχει ρυθμιστική δράση σε τοπικά ή σε απομακρυσμένα σημεία μέσω ενδογενών νευρικών και ορμονικών μηχανισμών. Μερικές μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η περιφερική διέγερση σημείων βελονισμού προκαλεί αυξημένη απελευθέρωση ενδορφινών, εγκεφαλινών και δυνορφινών (ενδογενή οποιοειδή) στην περιοχή του μεσεγκεφάλου κάτι που συμβάλλει στη μείωση του πόνου. Πιο σύγχρονες μελέτες απέδειξαν ότι τα επίπεδα αδενοσίνης (ενός φυσικού μορίου με αντιφλεγμονώδη δράση) είχαν αυξηθεί αρκετές φορές τοπικά και σε σημεία που βρίσκονταν σε άμεση γειτνίαση με τις βελόνες.